Bullying

Bullying ή αλλιώς εκφοβισμός ή θυματοποίηση ονομάζετα ι το φαινόμενο επιθετικότητας εναντίον συμμαθητών και αναφέρεται στις καταστάσεις όπου ο μαθητής υφίστανται επανειλημμένες βίαιες ή επιθετικές πράξεις από ένα συμμαθητή του ή μια ομάδα συμμαθητών του. Τα αίτια του εκφοβισμού σχετίζονται με: I. **__ Τα χαρακτηριστικά του παιδιού. __** Σύμφωνα με έρευνες, τα παιδιά που προβαίνουν σε πράξεις εκφοβισμού είναι πιο δυνατά, παρορμητικά, κυριαρχικά και αρκετά δημοφιλή. Έχουν επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς τους και ενδέχεται, αργότερα να παρουσιάσουν προβλήματα αντικανονικής συμπεριφοράς. Αντίθετα τα παιδιά-στόχος του εκφοβισμού αισθάνονται ανασφάλεια, άγχος και μοναξιά στο σχολείο. Δεν είναι επιθετικά, καις σωματικά πιο δυνατά με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αντιδράσουν όταν γίνονται στόχος της επιθετικότητας άλλων παιδιών. ** II. ****__ Τον τρόπο που έχει μεγαλώσει. __** Τα παιδιά που εκφοβίζουν προέρχονται από οικογένειες οι οποίες δυσκολεύονται να τους δείξουν με πειστικό τρόπο ότι τα αγαπούν και ότι είναι σημαντικά για αυτούς, με αποτέλεσμα να δημιουργούν εχθρική στάση απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Αυτές οι οικογένειες δυσκολεύονται να βάλουν όρια συμπεριφοράς στα παιδιά τους. Υπάρχουν όμως και οικογένειες που ναι μεν βάζουν όρια, αλλά το κάνουν με αρνητικό τρόπο π.χ. χρησιμοποιώντας σωματικές τιμωρίες. Με λίγα λόγια αυτοί οι γονείς προσπαθούν βίαια να ελέγξουν τη βίαιη συμπεριφορά του παιδιού τους. Αυτή είναι λανθασμένη στάση γιατί θα φέρει περισσότερες βίαιες αντιδράσεις όχι προς αυτούς αλλά προς άλλα αδύναμα παιδιά. ** III. ****__ Τα χαρακτηριστικά του σχολείου και του ψυχολογικού κλίματος που επικρατεί σ’ αυτό. __** Έχει παρατηρηθεί ότι τα σχολεία που δεν αντιδρούν στο φαινόμενο του εκφοβισμού και αφήνουν τα παιδιά να τα βγάλουν πέρα μόνα τους ουσιαστικά δέχονται την επιθετική συμπεριφορά. Αντίθετα όταν οι σχολικές αρχές αντιδρούν και δίνουν το μήνυμα ότι το «νταηλίκι δεν περνάει» τότε είναι πιο περιορισμένες οι αρνητικές συμπεριφορές. Το ψυχολογικό κλίμα στην τάξη άλλοτε περιορίζει και άλλοτε προωθεί τις επιθετικές συμπεριφορές. Σύμφωνα με μελέτες οι επιθετικές συμπεριφορές περιορίζονται όταν οι μαθητές αισθάνονται ότι ο καθηγητής τους: ** 1. ** Προσπαθεί να κρατήσει το ενδιαφέρον τους για το μάθημα ** 2. ** Ενθαρρύνει τη συνεργασία και τη διαπροσωπική επικοινωνία στην τάξη ** 3. ** Αποδίδει επιτυχία και στηρίζει ψυχολογικά δυνατούς και αδυνάτους μαθητές ** 4. ** Θέτει ξεκάθαρους κανόνες συμπεριφοράς Αντίθετα, η επιθετικότητα εναντίον συμμαθητών προωθείται όταν τα παιδιά βαριούνται στο σχολείο και όταν ενθαρρύνεται ο ακραίος ανταγωνισμός. Οι συνέπειες του bullying στο παιδί-στόχος είναι πολύ σοβαρές. Μία συνέπεια είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τα παιδιά αυτά είχαν χαμηλή αυτοεκτίμηση η οποία δέχεται ακόμα ένα ακόμα χτύπημα από τις επιθετικές πράξεις των άλλων παιδιών. Τα παιδιά-στόχοι χάνουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και ακόμα μπορεί να φτάσουν μέχρι τη κατάθλιψη. Μία άλλη συνέπεια του εκφοβισμού είναι η κοινωνική απομόνωση. Τα παιδιά-στόχοι είχαν λίγους φίλους και γι’ αυτό έγιναν στόχοι επειδή δεν είχαν άτομα να τα υποστηρίξουν είναι δηλαδή τα εύκολα θύματα. Τα’ άλλα παιδιά κρατάνε μια επιφυλακτική στάση απέναντι στο παιδί- στόχο λόγω του εκφοβισμού του και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα παιδιά-στόχοι να μείνουν με λιγοστούς ή ακόμα και με καθόλου φίλους. Η τελευταία αξιοσημείωτη συνέπεια είναι οι απουσίες από το σχολείο. Το παιδί-στόχος λόγω του εκφοβισμού που υφίστανται ενδέχεται να μην θέλει να ξαναπάει σχολείο και να σκέφτεται το ενδεχόμενο αλλαγής σχολείου για να κάνει μια καινούρια αρχή. Μερικές φορές αυτή η δυσφορία που προκαλεί στα παιδιά αυτή η άσχημη κατάσταση έχει ως επακόλουθο τη δυσκολία του παιδιού να συγκεντρωθεί και να αποδώσει στα μαθήματά του. Το παιδί που γίνεται στόχος της επιθετικότητας ενός συμμαθητή του πρέπει οπωσδήποτε να αντιδράσει κάνοντας το επιτιθέμενο παιδί να καταλάβει ότι δεν θα τον ανεχθεί και ότι «χτυπάει λάθος πόρτα». Πιο συγκεκριμένα πρέπει να κρατήσει την ηρεμία του, να το κοιτάξει ουδέτερα στα μάτια και να του απαντήσει με τρόπο κατηγορηματικό και σαφή χωρίς να ανταποδώσει υβριστικά ή χτυπώντας το. Αν το παιδί-στόχος έχει ανεχθεί υβριστικές φράσεις τότε καλό θα΄ ναι να δείξει στο άλλο παιδί ότι έμεινε ανεπηρέαστος από τα λόγια του. Στη συνέχεια το παιδί πρέπει να διασφαλίσει τη βοήθεια κάποιου καθηγητή ή παιδιών που ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Γυρνώντας στο σπίτι, θα του έκανε καλό μια κουβέντα με τους γονείς του και μια αξιολόγηση της σοβαρότητας της κατάστασης έτσι ώστε την επόμενη φορά που θα΄ρθει αντιμέτωπος με κάτι παρόμοιο να είναι προετοιμασμένος. Προσωπικά, πριν από 1,5 χρόνο είχα γίνει στόχος του άμεσου bullying, δηλαδή ήμουν ένας στόχος ο οποίος δεν υπέστη βίαια συμπεριφορά αλλά λεκτική επιθετική συμπεριφορά, πιο συγκεκριμένα, το γεγονός ότι κατοικώ στη Ζέρβη έγινε η αφορμή του άμεσου εκφοβισμού. Η συμμαθήτρια αυτή, κακολογώντας το χωριό μου έθιξε εμένα κάτι που σίγουρα έχει μετανιώσει. Παρ ‘ όλο που παραπάνω περιγράφονται οι συνέπειες να είναι κοινωνική απομόνωση, απουσίες στο σχολείο και χαμηλή αυτοεκτίμηση, εγώ δεν αισθάνθηκα κανένα από τα παραπάνω ίσα-ίσα που νομίζω πως βρήκα το καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης: δεν ανταπέδωσα κακολογίες για το χωριό της και ζήτησα τη βοήθεια μιας πολύ καλής μου φίλης η οποία μένει και αυτή στη Ζέρβη και έπειτα «κατεβάσαμε» τη συμμαθήτρια μας στο διευθυντή όπου παραδέχτηκε όλα όσα είχε πει. Σήμερα μα τη κοπέλα αυτή μιλάμε κανονικά σαν να μην έχει γίνει τίποτα, «περασμένα ξεχασμένα» που λέει ο λόγος. ** Μποζίνη Βασιλική, Β1 **
 * Bullying στο σχολείο**